310
De Cité Ouvrière
De Groete Bouw is een wooncomplex dat door Petrus Regout in 1864 is gebouwd aan de Sint Antoniusstraat in het Boschstraatkwartier. Het heet officieel De Cité Ouvrière, vertaald de arbeidersstad. Het werd ook de Sint-Antoniusbouw of de Sint-Teunisbouw genoemd. De naam Groete Bouw (groot gebouw) is vanwege de afmeting van het pand, dat was voor die tijd erg groot. Zeven verdiepingen of 35 meter hoog. Het was bedoeld voor 40 arbeidersgezinnen waarvan de man werkte bij De Sphinx. Er zijn nog bouwtekeningen en foto’s te vinden bij het HCL (19774, GAM 1522 en RAL P-0656.3-080). Maar Regout vond 40 woningen te weinig, de architect kreeg opdracht om er 72 eenkamerwoningen van te maken.
Maar in 1903 woonden er al 66 gezinnen en het groeide uit tot een gehaat mensenpakhuis waar bewoners werden uitgebuit. In 1928 was het pand ontruimd, het werd nog jaren gebruikt als pakhuis, in 1938 werd het afgebroken.
Denise Castermans van Museum Bonnefanten wilde een kunstproject maken waar mensen aan mee konden werken. En de Franse kunstenaar Olivier Grossetête wilde er wel een project van maken. Dat had hij eerder in andere steden gedaan. Hij maakte tekeningen van de pui en van alle bouwblokken. En daarmee maakten tal van vrijwilligers in het museum de onderdelen voor een ‘herbouw’. Van karton. Op halve grootte van het origineel. En al die stukken werden naar het Vrijthof vervoerd waar nog veel meer vrijwilligers er de replica mee maakten. Men bouwde van boven naar beneden. Als er een nieuwe laag onder moest, zette men de stukken klaar, tilde het gebouw op en schoof de stukken eronder. Tegen het eind van de middag was het klaar.
Op zondag regende het overvloedig. Het karton en de tape konden daar niet tegen en iets na de middag lag er een hoop natte karton. Het gebouw had toch omgeduwd en gesloopt zullen worden, het ging nu vanzelf. Maar het was een erg boeiend project. Tal van mensen hielpen mee, heel veel toeschouwers en heel wat aandacht van de media.