De ziel van de sloopwoning
Er worden twaalf woningen afgebroken. Ze liggen aan Onder de Kerk en de 7 Januaristraat in Heer. Gebouwd in 1947, twee onder een kap, met enorme achtertuinen. En natuurlijk in de loop der jaren uitgebreid en verbouwd, aangepast aan nieuwe eisen, huiselijk gemaakt en ooit verlaten. Nieuwe bewoners die er ook hun stempel op gedrukt hebben.
En nu worden ze afgebroken, maken plaats voor iets nieuws. Eerst een park en later misschien opnieuw woningen.
Ik mocht er foto’s maken. Huizen in de sloop zijn fotogeniek. Maar mij troffen de sporen van de bewoners. Kleine en persoonlijke stukjes huiselijkheid. Ik zal er de komende dagen wat van laten zien.
De huiselijkheid is overal nog te zien. Sommigen zullen aan de details de bewoners herkennen. We noemen geen namen wegens privacy, zelfs hier.
In een achtertuin is een scheidingswand met de buren, een schutting. Een met een geschilderd arcadisch landschap, de tegels van het eigen terras lopen door het landschap in. Op de balustrade zit een vogeltje en iemand kijkt de toeschouwer aan.
En ergens het behang dat de bewoner van toen mooi vond. Het zachte blauw en groen van muren en plafond passen er wel bij.
En in een uitbouw wandschilderingen met Griekse taferelen. Er waren wel drie wanden beschilderd.
En badkamers met tegeltjes en en biesjes en een sticker van Verschrikkelijk Ikke uit 2010.
Er zijn nog heel veel kleine huiselijke dingetjes, versieringen om het interieur en het leven mee op te vrolijken. Een wc-raampje met folie à la glas-in-lood, een versierd stukje behang met het woord Paris en wat bloemmotieven in pastelkleuren, een biesje langs de muur met een sjabloontje, bontgekleurde stickers die lijken op kantwerkjes in een slaapkamer. De bovenkant ziet het er erg rommelig uit, maar dat komt omdat de zachtboard platen al zijn weggehaald. En tot slot een plafond met (namaak) balken en een stukje barok stucwerk.
Het zijn vooral de kleine restanten die iets zeggen over de bewoners. Twee kerstballetjes die zijn blijven liggen, de sleutel die in het slot is blijven zitten, het is immers niet meer nodig om de sleutel niet te vergeten. Of een paar muurversieringen die vastgeplakt zijn aan de oranje muur. Een versierde brievenbus met een beestje en bloemen. Of de lantaarn in de achtertuin die ondanks z’n defect z’n grandeur niet verloren is.
Er is nog iets dat niet zichtbaar is. Maar wel zeer nadrukkelijk aanwezig. Mensen in deze buurt zijn zeer trots op de diversiteit en de sociale samenhang. Een buurt waar het niet uitmaakt wat je achtergrond of je status is: “We gaan hier op een heel plezierige manier met elkaar om”. Ook dat is voor een deel van de bewoners voorbij. Sloop gaat over meer dan stenen.