Het Generaalshuis. De plek kent een lange geschiedenis. Als vermoedelijke palts, als Wittevrouwenklooster, als huis De Ceuleneer, als Generaalshuis en nu als Theater aan het Vrijthof. En intussen is het ook nog politiebureau geweest.
Of er een palts (paleis) heeft gestaan, is niet zeker. Maar dat het groot en belangrijk gebouw was, is wel duidelijk. Er zijn nog resten van de fundamenten. Die zijn zichtbaar in de tegels in de vloer van de benedenfoyer. Daar zijn ook nog de bogen te zien van het klooster. En enkele hardstenen pilaren met versiering rond de basementen.
Op de tweede foto zien we een tekening van Valentijn Klotz, hij maakte die in 1670. Een prachtige blik op het Vrijthof. Er zijn bomen, er ravotten twee honden en iemand maakt een babbeltje met een zittende bedelaar. En op de achtergrond de Wittevrouwenklooster met een torentje op het dak: een dakruiter. Helemaal rechts zien we de Helmstraat. (tekening: LGOG 0043)
Rond 1805 werd het klooster afgebroken en bouwde De Ceuleneer het huidige gebouw als woonhuis in de vorm van een stadspaleis. De stijl is neoklassiek. Jaren later werd het pand gekocht door generaal Dibbets, vandaar de naam Generaalshuis. Vanaf 1915 kreeg het gebouw verschillende functies, waaronder politiebureau. En vanaf 1992 als schouwburg Theater aan het Vrijthof.
Het oorspronkelijke gebouw is zeer rijk uitgevoerd, het zit vol ornamenten. Er is nogal wat stucwerk te zien. Sommige zijn wit gelaten, andere geschilderd in verschillende tinten rood. De ruitvormige is een plafondornament, de andere vier zitten boven prachtige schoorsteenmantels. Het is wonderlijk om te zien hoe goed oud en modern samen gaan.
Dan een hele grote boven de hal, de Napoleontische adelaar. De adelaar is de koning der dieren in de lucht. In zijn klauwen heeft hij een donderkeil, een bundel samengebonden bliksemschichten. En de bliksemschicht is het symbool van het handhaven van de orde, de lange arm der tucht. In het stadhuis is een tafereel van Petrus Gagini met vergelijkbare bliksemschichten.
De Edmond Hustinxzaal ligt aan de voorkant op de eerste verdieping, achter het balkon. Een prachtig, rijk versierd interieur. Er is nogal wat schilderwerk van de Luikenaar Charles Soubre uit 1860. Er zijn voorstellingen van de vier jaargetijden, de vier elementen en de vier kunsten, twaalf schilderingen dus. En kijk eens wat een prachtige hoek? Alles is versierd alsof men bang was om een stukje leeg te laten.
En een moderne luchter onder een fraai stukje stuc.