60
Dagboek van een herdershond
Het theater. Ik kon mee met een rondleiding achter de schermen. In een van de hallen van het MECC wordt de musical uitgevoerd. We zien de tribune. Die ziet er zo strak en kaal uit, maar tijdens de voorstelling is het licht gedempt en is de sfeer natuurlijk heel anders. Het podium geeft het heuvelachtige Limburgse landschap weer met een mijntoren. En daarboven de zeer indrukwekkende verlichting.
De decors zijn verrijdbaar zodat ze snel op de juiste plaats kunnen worden gereden. We zien de brouwerij, een huiskamer en de kerk van kapelaan Odekerken. In het witte beeld vooraan staat de beschermengel van de kapelaan.
De rekwisieten. Achter het podium, onzichtbaar voor het publiek, liggen alle mogelijke rekwisieten. Het verhaal speelt zich af rond 1914. Natuurlijk de fiets van de kapelaan. En een melkbus, een houten emmer, een (honden)kar, een heiligenbeeldje, mijnlampen, een bakkerskar vol brood, mattenkloppers en natuurlijk een groot aantal oude fietsen. Er staat zelfs een pracht van een oldtimer.
Er doen tal van acteurs mee, maar ook figuranten, fanfares of harmonieën en zelfs kinderen. En een paard!
De organisatie. Het verhaal moet in korte tijd verteld worden en dus is de organisatie erg strak. Een kast met hoofddeksels ingedeeld op naam, een schminktafel, wat wensen voor de spelers (ik zou de tekst maar even lezen). De kleedkamers zijn in tenten. Het is logisch dat ik binnen geen foto’s mocht maken. En er is een grote tent voor de catering.
Er zijn geloof ik wel 50.000 kaarten verkocht en dat is een bijzonder groot succes. Er zijn plannen om er nog een serie voorstellingen aan vast te plakken, maar de beschikbaarheid van het MECC is beperkt.